Αποτέλεσμα του ένοπλου αγώνα εναντίων των Αλβανών είναι το πρωτόκολλο της Κέρκυρας το οποίο εξασφαλίζει την αυτονομία της Βορείου Ηπείρου. Με το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας καταρρίπτεται πλήρως το σκεπτικό του Πρωτοκόλλου της Φλωρεντίας (το οποίο ουσιαστικά καταργείται) και αναγνωρίζεται επισήμως και διεθνώς η ελληνικότης της Βορείου Ηπείρου. Τελικώς το 1925 με το νέο Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας,
ορίζονται επιτέλους λεπτομερώς τα σύνορα του αλβανικού κράτους και λήγει εκεί η διαδικασία της γέννησης του. Παρά την ύπαρξη του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας, χωρίς να ληφθεί υπ’ όψιν η θέληση των Βορειοηπειρωτών ούτε το αίτημα της Ελλάδος, εντός των συνόρων αυτών περιλαμβάνεται η Βόρειος Ήπειρος. Σε καμία περίπτωση όμως η χάραξη των συνόρων δεν αναιρεί την αυτονομία που έχει κερδίσει δια του ενόπλου αγώνος ο Βορειοηπειρωτικός λαός. Βεβαίως με το ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, το Πρωτόκολλο «παραμερίστηκε» καθώς η Ελλάδα έλαβε εντολή να ανακαταλάβει την Βόρειο Ήπειρο τον Σεπτέμβριο του 1914. Με την αναγκαστική απόσυρση του ελληνικού στρατού όμως, δεν είχαμε και την συνέχιση εφαρμογής του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας όπως θα ήταν λογικό. Αντιθέτως, χωρίς καμία επίσημη σύμβαση ή διεθνή συμφωνία το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας καταργείται εκ των πραγμάτων από το αλβανικό κράτος.
ορίζονται επιτέλους λεπτομερώς τα σύνορα του αλβανικού κράτους και λήγει εκεί η διαδικασία της γέννησης του. Παρά την ύπαρξη του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας, χωρίς να ληφθεί υπ’ όψιν η θέληση των Βορειοηπειρωτών ούτε το αίτημα της Ελλάδος, εντός των συνόρων αυτών περιλαμβάνεται η Βόρειος Ήπειρος. Σε καμία περίπτωση όμως η χάραξη των συνόρων δεν αναιρεί την αυτονομία που έχει κερδίσει δια του ενόπλου αγώνος ο Βορειοηπειρωτικός λαός. Βεβαίως με το ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, το Πρωτόκολλο «παραμερίστηκε» καθώς η Ελλάδα έλαβε εντολή να ανακαταλάβει την Βόρειο Ήπειρο τον Σεπτέμβριο του 1914. Με την αναγκαστική απόσυρση του ελληνικού στρατού όμως, δεν είχαμε και την συνέχιση εφαρμογής του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας όπως θα ήταν λογικό. Αντιθέτως, χωρίς καμία επίσημη σύμβαση ή διεθνή συμφωνία το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας καταργείται εκ των πραγμάτων από το αλβανικό κράτος.
Μέχρι σήμερα το ζήτημα της Βορείου Ηπείρου είναι ανοικτό όπως ορίζεται από την συνθήκη των Παρισίων του 1946 και εφόσον το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας δεν είχε ημερομηνία λήξης ούτε έχει ακυρωθεί από κάποια μεταγενέστερη σύμβαση.
Παρουσιάζεται σήμερα ως μία σύμβαση άνευ σημασίας τόσο λόγω της δομής του όσο και λόγο της χρονολογίας του. Οι διεθνολόγοι, υποστηρίζουν πως μία διεθνής σύμβαση τόσων ετών δεν μπορεί να σταθεί ως τεκμήριο διεκδίκησης. Ας προσπαθήσουμε όμως να εξετάσουμε με όσες γνώσεις και όση νόηση διαθέτουμε και την άλλη πλευρά. Είναι σήμερα δυνατή η διεκδίκηση της εφαρμογής του; Αν όχι είναι δυνατή η χρήση του ως βάση για νέες διαπραγματεύσεις για το καθεστώς υπό το οποίο θα τελεί η Βόρειος Ήπειρος;
1. Αν δεχθούμε ότι η παλαιότητα του Πρωτοκόλλου του στερεί δυναμικής τότε θα πρέπει να αμφισβητήσουμε όλες τις συνθήκες της εποχής εκείνης μέσω των οποίων έληξαν πόλεμοι, δημιουργήθηκαν κράτη, ρυθμίστηκαν σχέσεις και επετεύχθησαν ακόμη και ξεριζομοί. Πως είναι δυνατόν η παλαιότητα του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας να το καθιστά ανούσιο ενώ οι συμβάσεις που όρισαν το αλβανικό κράτος να θεωρούνται ισχυρές;
2. Το πρωτόκολλο της Κέρκυρας έχει την αποδοχή των Βορειοηπειρωτών (με επιφυλάξεις), της Ελλάδος, των μεγάλων Δυνάμεων και βεβαίως της Αλβανίας η οποία το συνυπέγραψε. Το γεγονός αυτό από μόνο του προσθέτει κύρος και δυναμική.
3. Ισχύει μέχρι σήμερα. Δεν έχει ακυρωθεί το περιεχόμενό του από καμία μεταγενέστερη σύμβαση υπογεγραμμένη από οποιαδήποτε από τις πλευρές που είτε το υπέγραψαν είτε διεκύρηξαν την αποδοχή του. Επιπροσθέτως, η συνθήκη των Παρισίων του 1946 ορίζει ξεκάθαρα οτι το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα είναι ανοικτό και θα επιλυθεί μετά το Αυστριακό (το οποίο έκλεισε το 1955).
Δυστυχώς σε όλες τις συγκυρίες κατά τις οποίες η Ελλάς θα μπορούσε να διεκδικήσει και επιτύχει την θετική λύση του Βορειοηπειρωτικού υπήρξε από πλευράς της εγκληματική αδράνεια. Η Ελλάς ως νικήτρια χώρα μπορούσε με αξιώσεις να απαιτήσει την προσάρτηση της Βορείου Ηπείρου αφού την είχε καταλάβει κατά την διάρκεια του πολέμου και τα στρατεύματά της έτυχαν υποδοχής απελευθερωτών. Πρέπει να τονιστεί ότι η κατάληψη της Βορείου Ηπείρου έγινε κατ’ εντολήν των συμμάχων οι οποίοι έτσι δείχνουν πως αποδέχονται το δίκαιο των ελληνικών αιτημάτων επί της Βορείου Ηπείρου. Με την λήξη του Β’ Π.Π. η Ελλάς είχε πάλι την δυνατότητα ως νικήτρια χώρα έχοντας μάλιστα συντελέσει τα μέγιστα στην έκβαση του πολέμου να αξιώσει από τους συμμάχους την προσάρτηση της Βορείου Ηπείρου. Οι εσωτερικές έριδες όμως (εμφύλιος) και η ανικανότητα των τότε εκπροσώπων μας, δεν επέτρεψαν την πραγμάτωση του δικαίου. Είναι χαρακτηριστικό ότι η προσπάθεια του Ζέρβα να εισέλθη εις την Βόρειο Ήπειρο καταδιώκοντας τους Γερμανούς, ανεχαιτίσθη υπό των Ελλήνων κομμουνιστών οι οποίοι είχαν έλθει σε συνενόηση με το αντίστοιχό τους αλβανικό όργανο. Ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά εάν κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων η Βόρειος Ήπειρος ήταν ελεύθερη.
ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΠΗΓΗΣ.
ΠΗΓΗ: Η ΧΕΙΜΑΡΡΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου