Καρατζαφέρης: Πρώτα τα δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών στις ελληνο-αλβανικές σχέσεις

Καρατζαφέρης: Πρώτα τα δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών στις ελληνο-αλβανικές σχέσει

Γιώργος Καρατζαφέρης

Αναφορά Τσίπρα στην ακύρωση της συμφωνίας με την Αλβανία

Στην ομιλία του στην προ Ημερησίας Διατάξεως Συζήτηση με πρωτοβουλία του Προέδρου της Ν.Δ., Αντώνη Σαμαρά, σε επίπεδο Αρχηγών Κομμάτων για τα εθνικά μας θέματα, ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης αναφέρθηκε στις σχέσεις της Ελλάδας με την Αλβανία τονίζοντας πρωτίστως την προστασία των δικαιωμάτων του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού ως κύριο άξονα των διμερών σχέσεων:

Ο κύριος Καρατζαφέρης ξεκίνησε την αναφορά του στις ελληνο-αλβανικές σχέσεις σχολιάζοντας την ψήφιση της κύρωσης του συμφώνου σύνδεσης και σταθερότητας της Αλβανίας με την Ε.Ε. το 2008, τονίζοντας την τότε θέση του κόμματός του υπέρ της προσέγγισης της Αλβανίας στην Ε.Ε. αλλά υπό όρους κυρίως όσον αφορά την προστασία του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

Ο κος. Καρατζαφέρης σχολίασε τα πρόσφατα επεισόδια στην Αλβανία λέγοντας πως "είμαστε σίγουροι πως αυτήν την φορά σε αντίθεση με το 1997 που η ελληνική κυβέρνηση είχε αφήσει τους συμπατριώτες μας στην τύχη τους, η Ελλάδα θα μπορέσει να υπερασπιστεί τους Βορειοηπειρώτες".

Τέλος αναφέρθηκε στην ακύρωση από την Αλβανία της συμφωνίας που είχε υπογράψει το 2008 η κυβέρνηση Καραμανλή για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών αποδίδοντάς την στις καλές αλβανο-τουρκικές σχέσεις αφού όπως τόνισε Τούρκοι αξιωματικοί ηγούνται του σύγχρονου αλβανικού στρατού.

Ο Πρόεδρος του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, κος Αλέξης Τσίπρας σχολίασε καυστικά τις ελληνο-αλβανικές σχέσεις αναρωτόμενος: Δεν μπορώ να καταλάβω πως ο κύριος Ράμα που πριν τις εκλογές στην Αλβανία ανέβαινε στα μπαλκόνια με τον κο. Πρωθυπουργό οδήγησε την συμφωνία προς ακύρωση στο συνταγματικό δικαστήριο της Αλβανίας. Αναρωτιέμαι γιατί δεν φέρατε την συμφωνία προς κύρωση στο κοινοβούλιο πριν ακυρωθεί από το συνταγματικό δικαστήριο της Αλβανίας. Και τέλος τι είδους πολιτική είναι αυτή των διαρκών μονομερών παραχωρήσεων όπως η απελευθέρωση της viza
;

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΠΥΛΙΟΥΡΙ (ΧΙΜΑΡΑΣ)

Πάνω στον άγιο -Νικόλα
Και στην Βάνοβα ψηλά
Πολεμάνε οι λεβέντες
Του Πυλιουρι τα παιδια.

Πολεμάνε σαν λιοντάρια
Μόνο για την Λευτεριά
Τραγουδώντας μεσ' τη μάχη
Ω Χιμάρα μας γλυκιά.

Σένα 'νε φρουρούσαν Κάστρα
Γύρω-γύρω τα παιδιά
Τέτοιοι άντρες παλικάρια
Δεν υπάρχουν πουθενά.

Πάρε μας ως μάνα Ελλάδα
Πάρε μας στην αγκαλιά
γιατί μόνονε κοντά σου
Θε να βρούμε λευτεριά. 

                            (Κ. Μερκούρης)

                                                    Το Πύλιουρι μέσω φωτογραφιών .

Βόρεια της Χειμάρρας υπάρχει και το ορεινό χωριό Πύλιουρι το οποίο δεν το συναντάμε στον παράλιο δρόμο, αλλά για να το
γνωρίσουμε πρέπει να πάρουμε άλλους δρόμους σκαρφαλώνοντας στα Ακροκεραύνια. Το Πύλιουρι, το χωριό του τραγουδιού, βρίσκεται σε μεγάλο υψόμετρο, κτισμένο σαν αετοφωλιά, με εκπληκτική θέα προς το Ιόνιο, πάνω από τα σύννεφα και τους αετούς που αφθονούν στην περιοχή.

Το χωριό αυτό μπορεί να τ’ ονομάσει κανείς χωριό γιγάντων, γιατί κάθε γωνία είναι ποτισμένη με το αίμα των ηρώων κατοίκων του.

Το όνομα του προέρχεται από την πύλη των ορέων( ως μαρτυρά και η πραγματική ετυμολογία του ονόματος. Στα αρχαία ελληνικά "ουρός" είναι ο "φρουρός" και πύλη η γνωστή. Πύλουρι είναι οι φρουροί της πύλης), και πραγματικά οι κάτοικοι του παλαιά ήταν ορεσίβιοι πολεμιστές που κρατούσαν την ορεινή πρόσβαση της Χειμάρρας, ζώντας έως και σήμερα σαν Ακρίτες. Οι κάτοικοι του χωριού είναι ευγενείς και φιλόξενοι. Χαρακτηριστικό σημείο του χωριού είναι η εκκλησία του Αγίου Νικόλα (Shen Kolle), που προβάλει στην κορυφή του λόφου πάνω από το χωριό, ανάμεσα στα δέντρα του πυκνό-δάσους από βαλανιδιές.

Απογραφή 2011

Απευθύνουμε έκκληση προς όλους τους Βόρειο Ηπειρώτες τον ερχόμενο Απρίλιο να δώσουμε το παρόν στην ιδιαίτερη πατρίδα μας,θέμα:η επερχόμενη απογραφή του πληθυσμού στην Αλβανία είναι χρέος υποχρέωση και καθήκον μας να δώσουμε δυναμικό παρόν δηλώνοντας την πραγματική μας καταγωγή.
Τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο οι πρόγονοι μας έκαναν το χρέος τους η κληρονομιά που άφησαν σε μας βαριά με μάχες αγώνες θυσίες κατάφεραν και απέσπασαν την πολυπόθυτη υπογραφή η οποία έδινε την αυτονομία στην περιοχή μας.
Σήμερα μετά από εκατό περίπου χρόνια  σκλαβιάς  καλούμαστε να τιμήσουμε εκείνους τους γενναίους αγωνιστές τους δικούς μας αγωνιστές τους δικούς μας πρόγονους.

Αναρτήθηκε από:Η Χειμάρρα είναι Ελληνική

O Θάνατος του Ιωάννη Μεταξά

Την Τρίτην 28 Ιανουαρίου 1941 ο Βασιλεύς προήδρευσε στο Υπουργικό Συμβούλιο και ανακοινώνοντας με βαθειά συγκίνηση την κατάσταση της υγείας του Ιωάννη Μεταξά, ζήτησε από τους Υπουργούς να παραμείνουν εις τας θέσεις των υπηρετούντες την πατρίδα. Την επομένη το πρωί ανακοίνωσε ότι ανέθεσε την κυβέρνηση στον Αλέξανδρο Κορυζή, Διοικητήν της Εθνικής Τράπεζας, τέως Yπουργό Κοινωνικής Προνοίας της Κυβερνήσεως του Ιωάννη Μεταξά.

Ο Ιωάννης Μεταξάς απεβίωσε, σε ηλικία 70 ετών, την 94η ημέρα του πολέμου, στην οικία του στην Κηφισιά, στις 6 τα χαράματα, την Τετάρτη 29 Ιανουαρίου 1941, αφού την προηγουμένη κοινώνησε των αχράντων μυστηρίων. Το ιατρικό ανακοινωθέν υπογεγραμμένο από 12 Έλληνες ιατρούς ήταν το εξής;

ΙΑΤΡΙΚΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ Της 29ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1941 

Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κυβερνήσεως ενεφάνισε προ δέκα ημερών, ήτοι το προπαρελθόν Σάββατον, φλεγμονήν του φάρυγγος, ήτις κατέληξεν εις απόστημα παραμυγδαλικόν. Παρά την έγκαιρον διάνοιξίν του, ως και την μετεγχειρητικήν κατάλληλον θεραπείαν, παρουσίασεν εν συνεχεία τοξιναιμικά φαινόμενα και επιπλοκάς, ως γαστρορραγίαν και ουρίαν, και απέθανεν σήμερον, 6 π.μ.
Εν Αθήναις τη 29η Ιανουαρίου 1941

Οι θεράποντες ιατροί
Μ. Γερουλάνος, Β. Μπένσης, Μ. Γεωργόπουλος, Μ.Μακκάς, Ε.Φωκάς,
Δ. Δημητριάδης, Ι. Χρυσικός, Γ.Καραγιαννόπουλος, Δ. Κομνηνός, 

Ν. Λωράνδος, Γ. Οικονομίδης, Ν. Γεωργόπουλος.

"Ο θάνατος του Ιωάννου Μεταξά εβύθισε την Ελλάδα εις απέραντον θλίψιν. Κανείς δεν επερίμενεν ένα τέτοιο κτύπημα από μέρους της Μοίρας....Ο Ιωάννης Μεταξάς υπήρξε ένας εξαιρετικός άνθρωπος πλήρης δυνάμεως και ζωτικότητος. Κανείς Έλλην δεν άμφέβαλλε δια την ξεχωριστήν φύσιν του. Αι υπηρεσίαι τας οποίας προσέφερεν εις την χώραν, πρώτον ως στρατιωτικός και ως πολιτικός έπειτα, είνε επίσης σπουδαιόταται. Η νεώτερη ελληνική ιστορία του επιφυλάσσει ιδιαίτερον και τιμητικόν κεφάλαιον. Τα τελευταία τέσσερα και μισό χρόνια επληρώθησαν εξ' ολοκλήρου με την μορφήν του. Και δεν υπάρχει κανείς που δεν θα αναγνωρίσει ότι εις την εσωτερικήν κατάστασιν και στην εξωτερικήν θέσιν της χώρας, επέθεσεν βαρεία την σφραγίδα του πνεύματος του. Το έργον του εκτείνεται προς όλας τας κατευθύνσεις της ζωής της ελληνικής κοινωνίας, την οποίαν επεδίωξε να αναδιοργανώσει και να τρέψει προς συγχρονισμένας κατευθύνσεις, με αντικειμενικό σκοπόν την ανύψωσιν των λαικών τάξεων και την υποστήριξιν των αδυνάτων και των πτωχών. Η κοινωνική αρμονία και η εθνική ενότης του ελληνικού λαού ήσαν οι δύο πόλοι περί τους οποίους εστράφη η εσωτερική του προσπάθεια. Και είδαμεν τους καρπούς της να ωριμάζουν και να αυξάνωνται εις τας ημέρας μας..." ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ

Ιωάννης Μεταξάς - Υγεία 

Από προφορικές μαρτυρίες προκύπτει ότι η απουσία πενικιλίνης, έπαιξε τον πρώτο ρόλο στην αδυναμία αντιμετώπισης της φλεγμονής του φάρυγγος από αναερόβια μικρόβια. Σοβαρός παράγων ήταν επίσης η εξάντληση του οργανισμού του λόγω της τεράστιας κόπωσης που συνεπαγόταν το σύνθετο έργο του της 4ης Αυγούστου, ως Υπουργού σε Υπουργεία που άμεσα συνδέονταν με την προετοιμασία του πολέμου: Εξωτερικών, Στρατιωτικών, Ναυτικών, Αεροπορίας και Παιδείας. 

Επιπλέον την άνοιξη του 1940 είχε πάθει μια αιμορραγία των εντέρων, όμως είχε αποφύγει πιο εκτεταμένες εξετάσεις για να μην δημιουργήσει ανησυχίες στο εσωτερικό και σκέψεις στο εξωτερικό. Για τον ίδιο λόγο δεν εισήχθη σε νοσοκομείο όταν αρρώστησε. Είχε ήδη ουρία και ζάχαρο και οι σχετικές μετρήσεις εμφανίζονται τακτικά στο Ημερολόγιο του από τον Οκτώβριο του 1939. Μια δίαιτα στην οποία είχε αναγκαστικά υποβληθεί τον είχε αδυνατήσει πολύ. Τον Ιούνιο του 1940 έκανε και την Διαθήκη του. Προαίσθημα;

Οι σημειώσεις του στο Ημερολόγιο μαρτυρούν τη σωματική του εξάντληση, την ψυχολογική ένταση και την αγωνία του, για τις πολιτικές και στρατιωτικές εξελίξεις στην Ευρώπη, τα κινήματα στο εσωτερικό, τα προβλήματα στο ελληνικό Στρατηγείο και την Κυβέρνηση, την αδυναμία των Aγγλων συμμάχων να προσφέρουν την απαιτούμενη βοήθεια, αλλά και την επιμονή τους να φέρουν ανεπαρκή αριθμητικά στρατό στην Ελλάδα.

Τον προβλημάτιζε επίσης η σκέψη ότι αργά ή γρήγορα θα επιτεθούν οι Γερμανοί. Όπως και η αβεβαιότητα για την στάση των Βαλκανικών κρατών και της Τουρκίας, και ως στρατιωτικός που ήταν δεχόταν ότι σε κατάσταση πολέμου υπάρχουν ανατροπές και δεν βασιζόταν απόλυτα στα ήδη συμφωνημένα. Όμοια σημαντικός θα ήταν ο κόπος του στις διπλωματικές επαφές, τις αποστολές και συναντήσεις στο εξωτερικό και στο εσωτερικό. Όμοια επίπονη ήταν η προσπάθειά του να ενισχύσει το ηθικό του λαού. Με ταξίδια ανά την Ελλάδα και παρουσία προσωπική σε κάθε λογής ομάδες, εργατών, αγροτών, φοιτητών, μαθητών, εμπόρων, βιομηχάνων και ομάδες της ΕΟΝ, έδωσε ελπίδα με τους 250 λόγους του και αναπτέρωσε το ηθικό του κόσμου, για το έργο που επιτελείτο σε όλους τους τομείς και έδινε συμβουλές ιδιαίτερες στην κάθε ομάδα..

...Πρωί απόγευμα συνεργασίαι, διαταγαί, ενέργειαι... Κούρασις μεγάλη... εξαντλητική εργασία... δεν μπόρεσα να κοιμηθώ... Κατάκοπος... Θα βαστάξουμε; Ναι! Γεννηθήτω το θέλημα του...
...Μετά την νίκη της Κλεισούρας η κατάσταση σοβαρεύει. Από Βουλγαρίαν ειδήσεις όχι ευχάριστοι... Ουδεμία ελπίς ότι
θ' αντισταθεί εις Γερμανίαν... Είμαστε εις το τέλος της Ελλάδος; Ολα χάνονται - Θα πέσωμεν ως τον τελευταίο... Και μέσα εις όλα αυτά ο Παπάγος και το περιβάλλον του εδημιούργησαν το αποτακτικόν...

26 Δεκεμβρίου, Πέμπτη - 60η ημέρα του πολέμου
... Δεν μπορώ να ησυχάσω από τρία πράγματα. Έλλειψις πυρομαχικών και αν θα εύρωμεν - έχομεν μόνον για 3 - 4 μήνες - Δυσχέριαι εφοδιασμού. Απώλεια κτηνών - κρυποπαγήματα - έλειψεις καμιόν. Εάν λάβουμε 500 από Αγγλους, χρειάζονται άλλα 1000- Κακοκαιρία- χιόνια. Δεν μπορώ να κοιμηθώ.

28 Δεκεμβρίου, Σάββατον - 62α ημέρα του πολέμου
... Καιρός χειροτερεύει... Ζήτημα Δωδεκανήσου εγείρεται και οι Αγγλοι ανησυχούν για την Τουρκία... αγωνιώδης μέριμνα και ο καιρός χιονερός και βροχερός. - Τι θα υποφέρουν οι στρατιώται μου.

31 Δεκεμβρίου, Τρίτη - 65η ημέρα του πολέμου
... Τι χρόνος αυτός ο 1940, - Μεγάλος για μας. - και το τέλος μας να είναι μεγάλο. Ο χαιρετισμός μου της νυκτός (ραδιοφωνικός) ωραίος, αλλά η φωνή αδύνατη. Και αυτή αδύνατη; (Συνειδητοποιεί ο ίδιος την οργανική του αδυναμία)

Στις 14 Ιανουαρίου, Τρίτη - 79η ημέρα του πολέμου
...Από εδώ ειδήσεις γερμανικαί δια αντικατασκοπείας μας περί επικειμένης εισβολής Γερμανίας.
Στις 14 και 15 Ιανουαρίου. Τρίτη και Τετάρτη 79η και 80η ημέρα του πολέμου...
έχει συνεχείς συσκέψεις με τον Αγγλο αρχιστράτηγο Ουέιβελ τον Άγγλο Πρέσβυ Πάλερετ, τον Παπάγο και λοιπούς.
Οι Αγγλοι πιέζουν να φέρουν δυνάμεις. Πιέζουν δια ένα σύνταγμα αντι-αρμα-αεροπορικόν και ένα λόχον τανκς δια θεσσαλονίκην. Δεν έχουν τίποτε άλλο. Αποκρούομεν δια γνωστούς λόγους, λέγουν ότι Κυβέρνησίς των επιμένει. Φρασεολογία Αρχιστρατήγου. Είσθε με την Κυβέρνησίν μας εις πλήρη αντίθεσιν γνωμών. Το επανέλαβε τρεις φορές κατά την μακράν συζήτησιν- ομαλωτάτην - κατά την οποίαν υπερίσχυσα. Διαβεβαιώ ότι δεν θα κάνωμεν ποτέ χωριστήν ειρήνην και ότι δεν παλαίομεν δια την νίκην, αλλά δια την τιμήν και μόνον. ...Πάλερετ μου έσφιξε το χέρι . Ουέιβελ με συνεχάρη. Και οι δύο συγκινημένοι. - Εχει γούστο με όλα αυτά να με ξαναβγάλουν οι εν Λονδίνω γερμανόφιλον! ...Μεσημέρι πρόγευμα εις Πάλαιρετ.- Απόγευμα συνέχεια συμβουλίου με αεροπόρους. - Συνομιλίαι εις Υπουργείον Εξωτερικών .- Ετελειώσαμεν .- Βράδυ εις στρατηγείον. Κατάκοπος έκαμα καθήκον μου.... Ας περιμένουμε. Εάν οι ' Αγγλοι είχαν διαθέσιμες έστω πέντε μεραρχίες με άφθονα μηχανικά μέσα... Αλλά δεν έχουν τίποτε.
Όμως φαίνεται από κείμενο του Τσώρτσιλ ότι είχαν στην Αφρική 370.000 άνδρες ενώ απαραίτητες ήταν μόνον οι 45.000. Επομένως η απόφαση του Μεταξά να αρνείται τη μικρή δύναμη είναι διπλά δικαιολογημένη.

16 και 17 Ιανουαρίου, Πέμπτη και Παρασκευή - 81η και 82α ημέρα του πολέμου...
Είναι η τελευταίες καταγραφές του Ημερολογίου του.
Στο Υπουργικό Συμβούλιο της Παρασκευής αισθάνεται μια αδιαθεσία και τα σημεία κοπώσεως είναι καταφανή.
....Αγγλοι επιμένουν να έλθουν Θεσσαλονίκην με μικράς δυνάμεις πυροβολικού.....Εργάσθηκα μέχρι βαθείας νυκτός...

Την 18η Ιανουαρίου, Σάββατον - 83η ημέρα του πολέμου, έχει πλέον υψηλό πυρετό. Γράφει το τελευταίο του κείμενο που επιγράφεται:

«Διακοίνωσις του Eλληνος Πρωθυπουργού Ι. Μεταξά 

προς την Βρεταννικήν Κυβέρνησιν»

Είμεθα αποφασισμένοι να αντιμετωπίσωμεν καθ' οιανδήποτε τρόπον και με οιασδήποτε θυσίας ενδεχομένην γερμανικήν επίθεσιν, αλλ' ουδόλως επιθυμούμεν να την προκαλέσωμεν εκτός εάν η Μεγάλη Βρεταννία θα ηδύνατο να μας παράσχη
εις Μακεδονίαν την απαιτουμένην βοήθειαν... 

καταλήγει δε με την φράση:
....Ημείς θα πράξωμεν μέχρι τέλους το καθήκον μας. Εις την Βρεταννικήν Κυβέρνησιν απόκειται να λάβη υπ' όψει τας υποδείξεις μας, υποδείξεις φίλων αφωσιωμένων και πιστών.

Κηδεία του Αρχηγού 31.1.1941

Ντυμένος με πολιτική ενδυμασία, με το σήμα της Ε.Ο.Ν στο πέτο του και με γυμνό το ξίφος του Στρατηγού, όπως είχε ο ίδιος εκφράσει παλαιότερα την επιθυμία του, τοποθετήθηκε νεκρός, μαζί με ένα εικόνισμα της Μεγαλόχαρης της Τήνου, ο Εθνικός Κυβερνήτης Ιωάννης Μεταξάς. Με ένα κλωνί ανθισμένης αμυγδαλιάς να τον συντροφεύει πάνω στο φέρετρο, το οποίο μετέφεραν μέλη της Ε.Ο.Ν, και την αγάπη όλου του κόσμου να συνοδεύει ή γονατιστή να παραστέκει στην νεκρική πομπή, από την Κηφισιά, έφθασε η σωρός του στη Μητρόπολη της Αθήνας.

Στην οικία του τον είχαν αποχαιρετήσει ο Βασιλεύς Γεώργιος Β', το Υπουργικό Συμβούλιο, Ηγεσία του Στρατού, συγγενείς και φίλοι. Η βαρυπενθούσα σύζυγος και η οικογένειά του. Στην Μητρόπολη η σωρός του έμεινε για λαικό προσκύνημα με τιμητική φρουρά τα μέλη της Ε.Ο.Ν, για να τον χαιρετήσουν όλοι πριν την ταφή του, που ορίσθηκε για την 31η Ιανουαρίου, στις 3.30 το απόγευμα, ενώ επιμνημόσυνες δεήσεις έγιναν σε όλους 

τους ναούς της χώρας την ίδια ώρα. 

Με το φέρετρο επί κηλίβαντος τηλεβόλου, που εσύρετο από τρακτέρ, μετεφέρθη η σωρός του Κυβερνήτου, το σκοτεινό εκείνο βροχερό δειλινό, μέσα σε ατμόσφαιρα βαθύτατης οδύνης του κόσμου και πάνδημο πένθος. Λαός και Στρατός, νέοι και γέροι, ακολουθούσαν τον Αρχηγό τους πορευόμενο την Μακαρίαν Οδόν, προς στην τελευταία του κατοικία, στον απέριττο οικογενειακό του τάφο του Α' Νεκροταφείου. 

Το Ρώυτερ μετέδιδε την πληροφορία ότι, «Εις όλα τα κυβερνητικά κτήρια του Λονδίνου κυμάτιζουν σήμερον 31 Ιανουαρίου, μεσίστιοι σημαίες δια τον θάνατον του Έλληνος Πρωθυπουργού Ιωάννου Μεταξά. Είναι η δεύτερη φορά που παρόμοια τιμή γίνεται για ξένο ηγέτη. Η προηγούμενη ήταν για τον Στρατάρχη Φος».

Οι «Τάιμς» έγραψαν « Η συμπάθεια των ελευθέρων λαών του κόσμου στρέφεται εξ' ολοκλήρου προς τους ηρωικούς Έλληνας, οι οποίοι έχασαν υπέροχον ηγέτην. Όταν θα γραφή η ιστορία των πολέμων αυτών, ο Στρατηγός Ιωάννης Μεταξάς - του οποίου ο πρόωρος θάνατος ανηγγέλθη την πρωίαν - θα έχη την τιμήν, ότι πρώτος κατέστρεψεν τον μύθον του αήττητου, των στρατιών του Αξονος». 

ΠΗΓΗ

http://mathainoumeellinikiistoria.blogspot.com/2011/01/o.html

Αναφορές πολιτικών αρχηγών σε Ελληνοαλβανικές σχέσεις και Βορειοηπειρωτικό στην ολομέλεια της Βουλής για τα Εθνικά Θέματα

Σαμαράς: Να ελεγχθεί αμέσως η δραστηριότητα ακραίων στοιχείων σε βάρος της Ελληνικής Μειονότητας

Στην συζήτηση για τα εθνικά θέματα σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών που πραγματοποιήθηκε σήμερα 24/01/2011, με πρωτοβουλία του προέδρου της ΝΔ, όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί αναφέρθηκαν στις Ελληνοαλβανικές σχέσης ενώ ιδιαίτερη αναφορά στο Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό έκαναν ο πρόεδρος της ΝΔ  Α. Σαμαράς και ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γ. Καρατζαφέρης.

Σε σχέση με τις εξελίξεις στην Αλβανία, ο Πρωθυπουργός συνέστησε να μην διολισθήσει η γειτονική χώρα σε φαινόμενα βίας, απ’ όπου κι αν προέρχονται.
«Χρειάζεται επίδειξη αυτοσυγκράτησης απ’ όλες τις πλευρές» τόνισε χαρακτηριστικά αποφεύγοντας να τοποθετηθεί για το ποιος ευθύνεται για την κρίση. Τόνισε επίσης ότι ο σεβασμός της Ελληνικής Μειονότητας αποτελεί κριτήριο της Ελληνικής Κυβέρνησης για την ένταξη της Αλβανίας στην Ε.Ε.

Στην ομιλία του ο κ. Αντώνης Σαμαράς αναφέρθηκε στην ακύρωση της συμφωνίας οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών από την Αλβανία και τόνισε πως γεγονότα όπως η δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα από Αλβανούς εθνικιστές στην Χιμάρα ζημιώνουν την Ευρωπαϊκή πορεία της Αλβανίας.

«Με την Αλβανία προχωρήσαμε το 2009 σε οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, αλλά η σχετική σύμβαση ακυρώθηκε από το Αλβανικό Ανώτατο Δικαστήριο. Οφείλουμε να διευκρινίσουμε στην Αλβανική κυβέρνηση, ότι η επικύρωση της συμφωνίας εκείνης, είναι απαραίτητη για να στηρίξει η Ελλάδα την Ευρωπαϊκή πορεία της χώρας τους.

Αιματηρά γεγονότα όπως τα πρόσφατα στη Χιμάρα είναι απαράδεκτα. Αν δεν ελεγχθεί αμέσως η δραστηριότητα ακραίων στοιχείων σε βάρος της Ελληνικής κοινότητας, θα ζημιωθεί η Ευρωπαϊκή πορεία της ίδιας της Αλβανίας».

Ο κύριος Καρατζαφέρης ξεκίνησε την αναφορά του στις ελληνο-αλβανικές σχέσεις σχολιάζοντας την ψήφιση της κύρωσης του συμφώνου σύνδεσης και σταθερότητας της Αλβανίας με την Ε.Ε. το 2008, τονίζοντας την τότε θέση του κόμματός του υπέρ της προσέγγισης της Αλβανίας στην Ε.Ε. αλλά υπό όρους κυρίως όσον αφορά την προστασία του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

Ο κος. Καρατζαφέρης σχολίασε τα πρόσφατα επεισόδια στην Αλβανία λέγοντας πως "είμαστε σίγουροι πως αυτήν την φορά σε αντίθεση με το 1997 που η ελληνική κυβέρνηση είχε αφήσει τους συμπατριώτες μας στην τύχη τους, η Ελλάδα θα μπορέσει να υπερασπιστεί τους Βορειοηπειρώτες".

Τέλος αναφέρθηκε στην ακύρωση από την Αλβανία της συμφωνίας που είχε υπογράψει το 2008 η κυβέρνηση Καραμανλή για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών αποδίδοντάς την στις καλές αλβανο-τουρκικές σχέσεις αφού όπως τόνισε Τούρκοι αξιωματικοί ηγούνται του σύγχρονου αλβανικού στρατού.

Ο Πρόεδρος του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, κος Αλέξης Τσίπρας σχολίασε καυστικά τις ελληνο-αλβανικές σχέσεις αναρωτώμενος: Δεν μπορώ να καταλάβω πως ο κύριος Ράμα που πριν τις εκλογές στην Αλβανία ανέβαινε στα μπαλκόνια με τον κ. Πρωθυπουργό οδήγησε την συμφωνία προς ακύρωση στο συνταγματικό δικαστήριο της Αλβανίας. Αναρωτιέμαι γιατί δεν φέρατε την συμφωνία προς κύρωση στο κοινοβούλιο πριν ακυρωθεί από το συνταγματικό δικαστήριο της Αλβανίας. Και τέλος τι είδους πολιτική είναι αυτή των διαρκών μονομερών παραχωρήσεων όπως η απελευθέρωση της viza;
Με πληροφορίες από ΑΠΕ και nenanews.eu


http://borioipirotis.blogspot.com/2011/01/blog-post_7186.html

Στο δρόμο που χάραξαν Ρεπούση και Δραγώνα.

Ερώτηση προς την Ακαδηµία Αθηνών 

Της Αννας Φραγκουδάκη (ΤΑ ΝΕΑ 7.1.11)

Η Ακαδηµία απένειµε αργυρό µετάλλιο στην κ. Χαρίκλεια Νικοπούλου για την «υπηρεσία» της σε µειονοτικό σχολείο της Θράκης, όπου «λόγω τε και έργω… ελληνίδος διδασκάλουπαράδειγµα λαµπρόν εγένετο». 

Οµως η βραβευθείσα είχε συχνή παρουσία στα ΜΜΕ και σε δηµόσιες εκδηλώσεις. Προκάλεσε µεγάλη αναστάτωση στο µειονοτικό χωριό, όπου ανακατεύτηκαν ακροδεξιές οργανώσεις. Εκανε µηνύσεις σε µειονοτικές εφηµερίδες και τον µουσουλµάνο επιστάτη του σχολείου προκαλώντας δίκες και καταδίκες (είναι κόρη προέδρου του Αρείου Πάγου). Ως δασκάλα αντιπαρατέθηκε µε τους γονείς που ζήτησαν τη µετάθεσή της και οι µαθητές έκαναν αποχή από τα µαθήµατα. 

Οπως η ίδια περιέγραψε σε αθηναϊκή εφηµερίδα (17/2/08): «Τους έκανα µάθηµα για την Επανάσταση του 1821, όταν ένας µαθητής… µου είπε ότι είναι Τούρκος. Ηρεµα, τον πήρα από το χέρι και τον πήγα στο προαύλιο κάτω από την ελληνική σηµαία λέγοντάς του ότι είναι Ελληνας». Τέλος, στην πρωτάκουστη «αντιφώνησή» (!) της στην Ακαδηµία, είπε µεταξύ άλλων ότι «στο πρόσωπό» της βραβεύτηκε η «φιλοπατρία», που «περιλαµβάνει τη σκλαβωµένηΒόρειο Ηπειρο..., τη Μακεδονία µας… η ελευθερία της οποίας τελεί υπό διαπραγµάτευση, τη Θράκη και την Κύπρο που καταδυναστεύονται από τους Τούρκους και τους ελεύθερουςπολιορκηµένους Ελληνες που ζουν στον Άγιο Παντελεήµονα». 

Αναλογιστήκατε, κ. πρόεδρε και µέλη της Ακαδηµίας, τι προτείνετε για «παράδειγµα» στους δασκάλους και τις δασκάλες της χώρας; Τους προτρέπετε άραγε να ξεκινήσουν στα κοντά 200 µειονοτικά σχολεία µηνύσεις κατά των µουσουλµάνων συµπολιτών και εκστρατείες στα ΜΜΕ που ταυτίζουν τη Θράκη(!) µε την Κύπρο; Να διδάσκουν στα παιδιά του δηµοτικού ότι είναι «υπό διαπραγµάτευση» η «ελευθερία της Μακεδονίας µας»; Υπόσχεστε υψηλά βραβεία σε δασκάλους των «ελεύθερων πολιορκηµένων» στον Άγιο Παντελεήµονα, εάν ξεκινήσουν «πατριωτικές» διαδηλώσεις όπως αυτή κατά του Αρχιεπισκόπου; Προτρέπετε τις δασκάλες των χιλιάδων στη χώρα µαθητών αλβανικής καταγωγής να µιµηθούν το«παράδειγµα» και να οδηγούν τα παιδιά «κάτω από την ελληνική σηµαία» για να τους «εµπνεύσουν» ιδέες για τη «σκλαβωµένη Βόρειο Ηπειρο»; 

Το σχόλιο μας: Η πατρίδα μας δυστυχώς δεν λέει να ησυχάσει από τους θολοκουλτουριάρηδες. Για την ομοϊδεάτισσα της Δραγώνα και της Ρεπούση η Χαρά των Ελλήνων δεν έπρεπε να υποβάλλει μήνυση κατά αυτών που της έσπασαν το χέρι και  απειλούσαν τη ζωή της. Για προβλήματα στην Κύπρο, τη Θράκη και τη Μακεδονία, ούτε λόγος. 

Θα πείτε ότι δίνουμε αξία σε τέτοια πρόσωπα όταν ασχολούμαστε μαζί τους.  

Κι όμως, πρέπει να ξέρουμε από που προέρχεται αυτή η αντιμετώπιση που δέχεται η κοινότητα μας. Όταν λοιπόν εκφράζει τέτοιες ιδέες μία καθηγήτρια κοινωνιολογίας της εκπαίδευσης στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Αθηνών, εκπαιδεύτρια δηλαδή των αυριανών δασκάλων και νηπιαγωγών τότε είναι περιττό να απορούμε για την άγνοια που έχει η σύγχρονη ελλαδική κοινωνία περί Βορείου Ηπείρου.

Τι κι αν δολοφόνησαν τον Αριστοτέλη Γκούμα επειδή μιλούσε ελληνικά;

Ο όρος "σκλαβωμένη Βόρειος Ήπειρος" είναι άκρως εξτρεμιστικός και σοβινιστικός!

Τέτοιους "επιστήμονες" ας τους χαίρονται οι "προοδευτικοί" ομοϊδεάτες τους.

Διαμαρτυρία της «Νεολαίας Βορειοηπειρωτών» προς το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο

Λόγος το βιβλίο της Γεωγραφίας της  Ε΄ Δημοτικού και η αδικαιολόγητη απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου.

Προς:   Παιδαγωγικό Ινστιτούτο 

Κοινοποίηση: Υπουργό παιδείας, δια βίου μάθησης και Θρησκευμάτων,  κ^α   Άννα Διαμαντοπούλου 

Αθήνα, 14 Ιανουαρίου 2010

 Με την παρούσα επιστολή μας θα θέλαμε να σας εκφράσουμε τη δυσαρέσκειά  και την έντονη διαμαρτυρία μας  σχετικά με το περιεχόμενο του βιβλίου Γεωγραφίας της Ε’ Δημοτικού με τίτλο  «Μαθαίνω για την Ελλάδα».

Στο συγκεκριμένο βιβλίο υπάρχει ξεχωριστή ενότητα με θέμα : «Ελληνισμός εκτός συνόρων» στην οποία ενώ αφιερώνονται κεφάλαια για τον ελληνισμό της Κύπρου της Κωνσταντινούπολης και άλλων περιοχών καθώς και για τους απόδημους Έλληνες ανά τον κόσμο δεν γίνεται η παραμικρή αναφορά  στην Ιδιαίτερή μας πατρίδα τη Βόρειο Ήπειρο και τον αυτόχθονα ελληνικό πληθυσμό που διαβιεί εκεί.

Εύλογα διερωτούμεθα προς τι αυτή η αποσιώπηση;

Η περιοχή που σήμερα ονομάζεται Βόρειος Ήπειρος ουσιαστικά αποτελεί το βόρειο κομμάτι του ενιαίου γεωγραφικού χώρου της Ηπείρου, το οποίο όμως το 1913 με παρέμβαση των τότε μεγάλων δυνάμεων αποδόθηκε αυθαίρετα στο νεοσύστατο Αλβανικό κράτος, χωρίς να ληφθεί υπ’ όψιν η ελληνική ιστορία και ο ελληνικός πολιτισμός.

Απ’ τον σημερινό χώρο της Βορείου Ηπείρου πρέπει να τονίσουμε πως κατάγονταν οι περισσότεροι απ τους μεγαλύτερους ευεργέτες του ελληνικού έθνους, όπως οι : Ευάγγελος και Κωνσταντίνος Ζάππας (Λάμποβο Αργυροκάστρου), Χρηστάκης Ζωγράφος (Κεστοράτι  Αργυροκάστρου), Γεώργιος και Σιμών Σίνας (Μοσχόπολη Κορυτσάς), Γεώργιος Αρσάκης (Πρεμετή), Ιωάννης Μπάγκας (Κορυτσά) και άλλοι.

Ζάππειο Μέγαρο, Ζωγράφεια Διδασκαλία, Αστεροσκοπείο Αθηνών, Αρσάκεια Σχολεία, Αρσάκειο Μέγαρο είναι μερικά απ τα σημαντικότερα έργα που προέρχονται απ την προσφορά τους στην Ελλάδα.

Η Βόρειος Ήπειρος επίσης αποτελεί τόπο καταγωγής χιλιάδων ανθρώπων που συμμετείχαν στους αγώνες του ελληνικού έθνους για ελευθερία και ανεξαρτησία. Η αδικαιολόγητη απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στον ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου αποτελεί ασέβεια στη μνήμη τους αλλά και στην Ελληνική Ιστορία.

Να υπενθυμίσουμε ότι στο ελληνικό βιβλίο της Ιστορίας της Γ΄ Λυκείου της  Ελλάδας, που διδάσκονταν μέχρι πριν λίγα χρόνια, υπήρχε αναφορά στον Βορειοηπειρωτικό Αγώνα του 1914, ο οποίος κατέληξε στην υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας στις 17 Μαΐου του ίδιου έτους με το οποίο αναγνωρίστηκε η Αυτονομία και η Ελληνικότητα της περιοχής απ τις μεγάλες δυνάμεις και το ίδιο το Αλβανικό κράτος. Η σημαντική αυτή αναφορά όμως στο βιβλίο Ιστορίας που διδάσκεται σήμερα στους μαθητές της Γ΄  Λυκείου έχει απαλειφθεί. Γιατί;

Όλα αυτά συμβάλουν στο ότι η μαθητιώσα νεολαία και γενικότερα οι νεότερες γενιές των Ελλήνων να μην έχουν την ελάχιστη πληροφόρηση όχι μόνο για την Ιστορία και την προσφορά αλλά και την ίδια την ύπαρξη του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Ήδη οι βορειοηπειρώτες αποτελούμε υγιές κομμάτι της Ελληνικής κοινωνίας από τότε που έπεσαν τα ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα που είχε εγκαταστήσει το καθεστώς του Ενβέρ Χότζα στην Αλβανία και με τα οποία μας χώριζαν απ τη μητέρα Ελλάδα.

Σήμερα στα ελληνικά θρανία κάθονται  πολλοί μαθητές με βορειοηπειρωτική καταγωγή απ τους οποίους  όμως με το παρόν εκπαιδευτικό σύστημα αφαιρείται το δικαίωμα να ενημερωθούν για την Ιστορία των προγόνων τους που υπέφεραν ουκ ολίγα στο όνομα του Ελληνισμού.

Και ενώ όλα αυτά  διαδραματίζονται στην Ελληνική παιδεία, την ίδια στιγμή  το Αλβανικό εκπαιδευτικό σύστημα διδάσκει στους Αλβανούς μαθητές τον Αλυτρωτισμό εις βάρος της Ελλάδας, προωθώντας την ιδέα της Μεγάλης Αλβανίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το σχολικό βιβλίο Γεωγραφίας της Γ΄ Λυκείου, το οποίο περιλαμβάνει ξεχωριστό κεφάλαιο με τίτλο: «Οι Αλβανικές Περιοχές στην Ελλάδα»!

Έτσι οι αλβανοί μαθητές και μαζί με αυτούς τα ελληνόπουλα της Βορείου Ηπείρου (παραπληροφορούνται) ότι 8 νομοί της Βορειοδυτικής Ελλάδος είναι αλβανικά εδάφη, τα οποία αδίκως προσαρτήθηκαν στο Ελληνικό κράτος το 1913.

Ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός αποτελεί τη μοναδική κοινότητα που έχει εδαφική συνέχεια με το Ελληνικό κράτος συνεπώς δεν θα μπορούσε να μην είναι δίκαιο το αίτημα για αποκατάστασή σου στην Ελληνική Παιδεία.

Καλούμε λοιπόν το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο να προβεί στις απαραίτητες
προσθήκες και διορθώσεις στο βιβλίο Γεωγραφίας της Ε’ Δημοτικού
«Μαθαίνω για την Ελλάδα», (αλλά κατ' επέκτασιν και σε κάθε σχετικό
σχολικό βιβλίο), με τις οποίες θα εκπονηθεί ένα ανάλογο κεφάλαιο
αφιερωμένο στον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου, με στοιχεία από την
Ιστορία, την Γεωγραφία και τον Πολιτισμό του. Αυτό που ζητούμε δεν
είναι ιδιαίτερη μεταχείριση αλλά ίση με αυτήν που απολαμβάνουν και οι
υπόλοιπες εστίες Ελληνισμού, διεκδικώντας την αναγνώριση και τη θέση
που δικαιούται στο Ελληνικό Εκπαιδευτικό Σύστημα. 

Η ΔΕΡΒΙΤΣΑΝΗ

Το ποίημα αυτό το έγραψε ο Δερβιτσιώτης Σπύρος Μέτσηςστις 8 Δεκεμβρίου 1940, ημέρα απελευθέρωσης του Αργυροκάστρου από τα κατοχικά ιταλικά στρατεύματα (μεταφέρθηκε με τη φροντίδα του Μ. Μάσσιου).







Δερβιτσάνη ξακουσμένη 

στης Ηπείρου τα χωριά
κι όταν ήσουν σκλαβωμένη 
δεν εγνώρισες σκλαβιά


Βράχος ήσουν, εχτροσπάστης,
άσειστος και φοβερός,
του καταχτητή εφιάλτης
του Ελληνισμού φρουρός


Της ελευθεριάς ελπίδα
ήσουν στην πικρή σκλαβιά
και ασάλευτη ασπίδα 
στ' άλλα ελληνικά χωριά


Ντύσου τώρα Δερβιτσάνη
μ' ασπρογάλανη θωριά,
φόρα δάφνινο στεφάνι,
χαίρε την ελευθεριά.


http://toorama.blogspot.com/


http://nepirusonline.blogspot.com/2011/01/blog-post_8553.html#more

"Θύμιος Λιώλης "

"Θύμιος Λιώλης "

Ο αϊτός του βουνού και του κάμπου, χαρισματικός ηγέτης και εξαίρετος οπλαρχηγός της Ηπείρου Ευθύμιος Γεωργίου Λιώλης γεννήθηκε στην Κρανιά της Β. Ηπείρου το 1880 και εκοιμήθη στην Αθήνα στις 16.6.1961.

Για τους διακεκριμένους άνδρες κάθε γη είναι τάφος - («ανδρών επιφανών πάσα γη τάφος»-Αρχαίο ελληνικό ρητό). Δεν υπάρχει ούτε αρχή ούτε και τέλος στη βιογραφία - ιστορία του οπλαρχηγού του Μακεδονο-Ηπειρωτικού Αγώνος Θύμιου Λιώλη.

Οπως δεν υπάρχει αρχή και τέλος στους αγώνες για την λευτεριά της Ελληνικότατης Μακεδονίας και Ηπείρου. Λεβέντης καπετάνιος του Βούρκου και των Ριζών, τον έτρεμαν οι Αλβανοί αγάδες, οι αλλοεθνείς πλιατσικολόγοι, οι Τούρκοι, οι Ιταλοί και οι Γερμανοί, οι Αλβανοί και οι Ελληνες κομμουνιστές. Οι Λιώληδες ήταν ένας δικέφαλος αετός που δεν νοιάστηκαν μόνο για την φωλιά τους, αλλά πέταξαν ψηλά και μακριά σε όλον τον γαλανόλευκο αέρα, σε ολόκληρα τα άγια πάτρια εδάφη από την Κρανιά Αγ. Σαράντα και Δελβίνου μέχρι τη Μακεδονία και ολόκληρη την Ελλάδα. Σύμφωνα με τα ντοκουμέντα που έχω στα χέρια μου του αείμνηστου Σπύρου ΛΑΜΠΡΙΔΙΙ - Ηπειρώτη δημοσιογράφου για τους ηρωικούς Βαλκανικούς Πολέμους στις περιοχές από την Αρτα - τα Τζουμέρκα, ώς το Ζαγόρι- Καραμπεριά και πέραν το παλιό Πωγώνι, την Ντουβάδρα, στη μάχη της Κορώνης, ο Σωτήρης και ο Θύμιος Λιώλης και ο Αργυροκοστρίτης Γιάννης Πουτέτσης, μαζί με τους Κολοβαίους προστατεύουν τους φτωχούς. Το 1914 ο συνταγματάρχης Δημήτριος Δούλης συνέστησε το Σύνταγμα του Δελβίνου με διοικητή τον Βλάσση Καραχρήστου.

Ο Θύμιος Λιώλης με τα διαλεκτά παλικάρια του εντάχτηκε σ' αυτό και ανέλαβε τη διοίκηση του λόχου όπου πολεμούσαν τρία μερόνυχτα τους Λιάπηδες του Κουρβελεσίου. Εκεί ο ανθυποπλοίαρχος Στέφανος ΖΟΥΠΑΣ από τη Χιμάρα πληγώθηκε βαριά με σπασμένο πόδι στα τελευταία σπίτια της Κορώνης. Βγάζει το πιστόλι του για να σκοτωθεί και να μην πέσει ζωντανός στα χέρια του Μερσίν Γκιότση. Πρόβαλε τότε ο Καπετάν Θύμιος Αιώλης, άψογος, άτρομος, κυπαρισσένιος. «Εγώ, λέει, θα πάω μόνος μου να φέρω εδώ τον λαβωμένο Ζούπα. Βαλλόμενος από παντού στην ανηφοριά της Κορώνης, βρήκε τον Ζούπα να βογγά από τους πόνους με το πιστόλι στο χέρι. Τον φορτώθηκε στις πλάτες του σαν να πήγαινε σε γάμο ή σε πανηγύρι, ενώ εκατοντάδες σφαίρες βουίζανε σαν μελίσσια γύρω του. Απτόητος, κατόρθωσε να φτάσει φορτωμένος εκεί όπου τους περίμενε χλιμιντρώντας το σπαθάτο ψαρί άλογο του που είχε αφήσει δεμένο σε ένα δέντρο όταν ανέβηκε στην Κορώνη. Καβάλησε ο Καπετάν Θύμιος το άλογο του, πήρε στη σέλα μπροστά τον Ζούπα και έφτασε στους δικούς του, χωρίς να τον βρει ούτε μία σφαίρα. Και μιαν άλλη ιστορία απ' τις ατελείωτες του Καπετάνιου: Στην γνωστή μάχη της Τσούκας όπου σκοτώθηκε ο Γιάννης Πουτέτσης, αν και οι σφαίρες έπεφταν σαν χαλάζι, ο Θύμιος χίμηξε σαν αετός και πήρε τα επίσημα έγγραφα από τις τσέπες του νεκρού πια Πουτέτση και την επαύριον έστειλε αυστηρή προειδοποίηση προς τον διοικητή των Τουρκαλβανών να επιστρέψει τα κομμένα κεφάλια που τα είχαν κρεμάσει στην πλατεία του Δελβίνου γιατί αλλιώς θα έκοβε του ιδίου. Την άλλη μέρα τα κομμένα κεφάλια των παλικαριών θα ενταφιάζονταν δίπλα στο νεκρό τους σώμα. Υπό την δυναμική επέμβαση του καπετάνιου Θύμιου, στις 20 Ιουνίου 1943, τα σχέδια του αλβανικού και ελληνικού Κ.Κ. γκρεμίζονται στο κενό. Ερεθισμένοι οι Τουρκαλβανοί σχεδίασαν τη δολοφονία του καπετάνιου αλλά το σχέδιο αυτό δεν πραγματοποιήθηκε, γιατί φοβούνταν τον πατέρα του Γιώργο Λιώλη και ιδιαίτερα το μεγάλο αδελφό του Βασίλη (Τσίλη) που ήταν ατρόμητο παλικάρι. ΙΙαρ' ότι αργότερα θα αναγκαζόταν να περπατήσει με ξύλινα πόδια, θα παρέμενε μεγάλος συμπαραστάτης τού κατά μικρότερου αδελφού του Θύμιου. Τα πόδια του Τσίλη ήταν κομμένα και τα δύο από τις αθλιότητες και τα βασανιστήρια των φυλακών της Ιταλίας. Ο Τσίλης και ο Θύμιος Λιώλης άρχισαν τους αγώνες από το 1900-1903 ενάντια σε αρκετές δυνάμεις Τουρκαλβανών, υπό την αρχηγία των Νιμέτ Αμπάζι και Σαλί Μπούτκα, Σαλί Βρανίστι, Αλί Μπινιέρι, από το Ζουλιάτι και πολλών άλλων και βγαίνουν νικητές.

Πρώτος ο Καπετάνιος στο πλευρό του θρύλου της Μακεδονίας, Μακεδονομάχου Παύλου Μελά, όπου τον κάλεσε κοντά του να αγωνιστούν εναντίον των Βουλγάρων Κομιταζήδων και Τούρκων το 1904-1909, αν και η Ηπειρος είχε τις δικές της περιπέτειες. Το προσωπικό της ενδιαφέρον έδειξε και τον θαύμασε η βασίλισσα Ολγα όταν τραυματίστηκε στους Μακεδόνικους Αγώνες και τον επισκέφτηκε στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου τον είχαν μεταφέρει τα παλικάρια του Μελά. Πρώτος ο Θύμιος μεταξύ των πρώτων το 1912 - 1913 να διώξουν τους Τούρκους από τα πάτρια εδάφη. Πρώτος ο Θύμιος στον Αυτονομιακό Αγώνα του 1914 υπό τον Γιώργο Χρ. Ζωγράφο από το Κεστοράτι με τους θριάμβους στο πλευρό του υπουργού Αμύνης της Αυτονόμου Ηπείρου, στρατηγού Δημητρίου Δούλη και σηκώνει την γαλανόλευκη. Πρώτος ο Θύμιος στην Αργεντινή, όταν η πατρίδα τού ανέθεσε εθνική αποστολή, που εξετέλεσε στο ακέραιο, παρά τους κινδύνους σε άγνωστη χώρα. Πρώτος ο Θύμιος στον εκκλησιαστικό και σχολικό αγώνα της Βορείου Ηπείρου (1934-1935), που δικαιώθηκε εν μέρει. Πρώτος ο Θύμιος πολεμάει με τον Τουρκαλβανό Σαλί Βρανίστι στην Παπαράχη της Κρανιάς, όπου και του βούλωσε την κάννη το 1936. Ατρόμητος ο Θύμιος θα έμπαινε στο παλάτι του βασιλιά Αχμέτ Ζώγου με το πιστόλι κρυμμένο στα πλούσια και μακριά μαλλιά του. Πρώτος ο Θύμιος Λιώλης τον Οκτώβριο του 1940, αν και σε μεγάλη ηλικία (60 ετών), πολεμώντας κατά των Ιταλών και Αλβανών συνεργατών τους. Πρώτος ο Θύμιος με την προέλαση του Ελληνικού Στρατού και την αποβίβαση του Βασιλικού Ναυτικού στους Αγίους Σαράντα στις 6 Δεκεμβρίου 1940 και οδήγησε τους φαντάρους μας στο Κουρβελέσι, στην Λιαμπουριά. I Ία την παλικαριά του αυτή τού απονέμεται ο τίτλος του Εξαίρετου Οπλαρχηγού της Ηπείρου. Πρώτος ο Θύμιος σχημάτισε την Βορειοηπειρωτική Απελευθερωτική Οργάνωση. Πρώτος ο Θύμιος με τον Τσάβο Κόκκαλη μπήκαν στους Αγ. Σαράντα και στο Δέλβινο τον Σεπτέμβριο του 1943, όταν η ιταλική στρατιά αφέθηκε στην τύχη της υπό τον στρατάρχη Μπαντόλιο, υψώνοντας την ελληνική σημαία. Πρώτος ο Θύμιος με τον Τσάβο Κόκκαλη και Παπανδρέα μπήκαν στους Αγ. Σαράντα τον Οκτώβριο του 1944 εκδιώκοντας τους Γερμανομπαλίστες, υψώνοντας και πάλι τη γαλανόλευκη και εγώ, μικρό ανταρτάκι τους και θαυμαστής τους, κρα¬τούσα τη μουσκέτα με καμάρι. Ναι, είμαι γόνος του μεγάλου Θύμιου Λιώλη και είμαι περήφανοςγι' αυτό, αφού χάρη σ' αυτόν νιώθω σήμερα ότι σχετικά έκανα το καθήκον που μου δίδαξε «Ελλάς - Ελλάς, να μην τη ξεχνάς». Ο θρυλικός καπετάνιος του Βούρκου κηρύχθηκε άσπονδος εχθρός του χοτζικού καθεστώτος και το όνομα του καταπολεμήθηκε επί 50 συνεχή χρόνια. Ο Καπετάν Θύμιος Λιώλης είναι λαμπρό παράδειγμα για τις επερχόμενες γενεές, για μελλοντικούς αγώνες μέχρις ότου ο διακαής πόθος των Ελλήνων, για λεύτερη Βόρεια Ήπειρο, γίνει πραγματικότητα. Θύμιος Λιώλης και Βόρειος Ηπειρος είναι δύο έννοιες άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους: Η Ιστορία έγραψε με ανεξίτηλα γράμματα το όνομα του ήρωα και οι μεταγενέστεροι θα αντλούν δύναμη από την ανδρεία του οπλαρχηγού των βορειοηπειρομακεδονικών βουνών και θα υμνούν εσαεί τα κατορθώματα του απαράμιλλου αγωνιστή της Χριστιανοσύνης και του Ελληνισμού. Αιωνία σου η μνήμη, αθάνατε Καπετάνιε, που πενθούσες τη Βόρειο Ηπειρο μέχρι το μνήμα σου.

Η επιδότηση της αλβανικής ανεξαρτησίας

Μια έκπληξη περιμένει τον ανυποψίαστο ερευνητή που σκαλίζει το φάκελο των αρχείων του ΥΠΕΞ με την ένδειξη "1907-Διάφορα περί Τύπου". Ανάμεσα στους άλλους παραλήπτες ελληνικών μυστικών κονδυλίων φιγουράρει και το όνομα του Ισμαήλ Κεμάλ Μπέη της Αυλώνας, του πατέρα δηλαδή της αλβανικής ανεξαρτησίας!

Βέβαια, η πολιτική συνεργασία του Ισμαήλ Κεμάλ με ημιεπίσημους φορείς του ελληνικού εθνικισμού αλλά και με την ίδια την ελληνική κυβέρνηση, από τις αρχές του αιώνα και με αποκορύφωμα την ελληνοαλβανική συμφωνία του 1907, είναι λίγο-πολύ γνωστή. Λιγότερο γνωστό είναι επίσης το γεγονός ότι ο αλβανός πολιτικός "έπαιρνε χρηματικό επίδομα από την ελληνική κυβέρνηση `από μακρού χρόνου' πριν από το Φεβρουάριο του 1907" (Χριστίνα Πιτούλη-Κίτσου "Οι ελληνοαλβανικές σχέσεις και το βορειοηπειρωτικό ζήτημα κατά την περίδο 1907-1914", Αθήνα 1997, σ.75). Το καινούριο είναι ότι αυτή η χρηματοδότηση περνούσε (και) από τα ειδικά κονδύλια για τον προσεταιρισμό των ευρωπαϊκών ΜΜΕ, με τον Κεμάλ σε έναν ενδιάμεσο ρόλο μεταξύ αρθρογράφου και ...ταχυδρόμου.

Τα πρακτικά του υπουργικού συμβουλίου της εποχής είναι πάντως σαφή: στις 4 Μαίου 1907 (συνεδρίασις 13, πράξις 47), ο υπουργός Εξωτερικών προτείνει με έκθεσή του να καταβληθούν από τις "ειδικές πιστώσεις" 8.050 χρυσά φράγκα, "προς ανανέωσιν επί έν έτος, από 18 Μαίου 1907, της προς την Independance Belge συμφωνίας, καθ' ήν επί τη υποστηρίξει, ήν παρέχει εις τα ημέτερα συμφέροντα, χορηγείται αυτή το ανωτέρω ποσόν". Προσδιορίζει μάλιστα ότι, "κατά τους όρους της συμφωνίας, 6.250 μεν φράγκα καταβληθήσονται τω κ. De Mares, διευθυντή της εφημερίδος δια 250 συνδρομά, 1.800 δε τω Ισμαήλ Κεμάλ Βέη δια ταχυδρομικά έξοδα της αποστολής του φύλλου εις τας ορισθείσας υπό του Υπουργείου Αρχάς". Η εισήγηση φυσικά εγκρίνεται, η απόφαση προσυπογράφεται από τον πρωθυπουργό Θεοτόκη και τους υπουργούς. Ο παραλήπτης θα εισπράξει το χρήμα την 1η Ιουνίου, φροντίζοντας να σημειώσει στην απόδειξη τον επίσημο προορισμό του.

aristerastideropoli

http://nepirusonline.blogspot.com/2010/11/blog-post_4847.html